திருநாமம் 1
ஸ்ரீமாதா
ஸ்ரீ மாதா·श्रीमाता·Śrī-mātā
ஓம் ஸ்ரீமாத்ரே நம:
பதவுரை
Śrī (ஸ்ரீ) – மங்களம், செல்வம், அழகு, அருள், ஐஸ்வர்யம், ஒளி, தெய்வீக மகிமை ஆகிய அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய பரிபூரண திருச்சொல்.
Mātā (மாதா) – தாய்; படைத்து, காத்து, வளர்த்து, அரவணைத்து, வழிநடத்துபவள்.
Śrī-mātā (ஸ்ரீமாதா) – அனைத்து மங்களங்களின் வடிவமாகவும், உலகங்களின் தாயாகவும், எல்லா உயிர்களையும் கருணையுடன் அரவணைக்கும் ஆதிபராசக்தி.
சொற்பொருள்
எல்லா உலகங்களுக்கும், எல்லா உயிர்களுக்கும் திருத்தாயாக விளங்குபவள்.
அல்லது,
மங்களம், கருணை, அருள், அன்பு ஆகியவற்றின் நித்திய ஆதாரமான தெய்வீக அன்னை.
இலக்கண விளக்கம்
Śrī-mātā என்பது கர்மதாரய சமாஸம் (Karmadhāraya Samāsa) ஆகும்.
- Śrī – மங்களம், தெய்வீக மகிமை.
- Mātā – தாய்.
இரண்டும் இணைந்து, "மங்களமயமான தாய்", "திருத்தாய்", "அனைத்து உயிர்களுக்கும் அன்னையாக இருப்பவள்" என்ற பொருளை வழங்குகின்றன.
இங்கு "மாதா" என்பது உயிர்களைப் பிறப்பித்தவள் என்ற பொருளை மட்டும் குறிப்பதல்ல; அவர்களை எப்போதும் காத்து, வழிநடத்தி, இறையுண்மையை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் கருணையின் வடிவத்தையும் உணர்த்துகிறது.
நிருக்த விளக்கம்
லலிதா ஸஹஸ்ரநாமம் "ஸ்ரீமாதா" என்ற திருநாமத்துடன் தொடங்குவது மிகவும் பொருள்மிக்கது.
இறைவி முதலில் அரசியாகவும், போர்வீரராகவும், ஞான வடிவமாகவும் அறிமுகப்படுத்தப்படவில்லை. முதலில் "தாய்" என்று அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறாள்.
ஒரு குழந்தை தாயிடம் எந்தத் தகுதியையும் நிரூபிக்க வேண்டியதில்லை. தாய் அன்பு செலுத்த காரணம் தேடுவதில்லை. அதுபோலவே, அன்னையின் அருளும் எந்த எதிர்பார்ப்புமின்றி எல்லா உயிர்களிடமும் பாய்கிறது.
"ஸ்ரீ" என்ற சொல்லால் அந்தத் தாய்மை சாதாரண உலகத் தாய்மையல்ல என்பதை உணர்த்துகிறது. அது எல்லையற்ற அருள், மங்களம், ஞானம், கருணை ஆகிய அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய பரம்பொருளின் தாய்மை.
எனவே, "ஸ்ரீமாதா" என்பது உலகைப் படைத்த தாய் மட்டுமல்ல; உயிர்களை ஆன்மிக முதிர்ச்சியடையச் செய்து, இறுதியில் தன்னிடமே சேர்த்துக் கொள்கின்ற பராசக்தியையும் குறிக்கிறது.
புராண ஆதாரம்
பிரம்மாண்ட புராணத்தில் இடம்பெறும் லலிதோபாக்யானம், ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையை அனைத்து உலகங்களுக்கும் ஆதாரமான ஜகன்மாதாவாகப் போற்றுகிறது.
தேவி பாகவத புராணமும், அனைத்து தேவர்களுக்கும், உலகங்களுக்கும், உயிர்களுக்கும் ஆதிகாரணமாக ஆதிபராசக்தியே விளங்குகிறாள் என்று வலியுறுத்துகிறது.
சக்தி இல்லாமல் எந்தப் படைப்பும், எந்தச் செயலும் நடைபெறாது என்பதே சக்த ஆகமங்களின் அடிப்படை கருத்தாகும்.
வேத / உபநிஷத் சாரம்
ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிஷத் கூறுகிறது:
एको देवः सर्वभूतेषु गूढः।
Eko devaḥ sarva-bhūteṣu gūḍhaḥ.
மேலும்,
सर्वं खल्विदं ब्रह्म।
Sarvaṁ khalvidaṁ brahma.
இந்த உபநிஷத் போதனைகள், உலகின் அனைத்திற்கும் ஒரே ஆதாரமான பரம்பொருள் அன்னையின் தெய்வீக தாய்மையிலேயே வெளிப்படுகிறது என்பதை உணர்த்துகின்றன.
ஸ்ரீவித்யை தத்துவம்
ஸ்ரீவித்யையில், ஸ்ரீமாதா என்பது வெறும் "உலகத் தாய்" என்ற பொருளில் மட்டுமல்ல.
சிவமும் சக்தியும் பிரிக்க முடியாத பரம்பொருளாக விளங்கும் நிலையில், உலகம் தோன்றும் முதல் அருள் வெளிப்பாடே "அன்னை" என்ற அனுபவமாகும்.
சாதகர் எந்த நிலை ஆன்மிகப் பயணத்தில் இருந்தாலும், அன்னையின் கருணைக்கு எப்போதும் தகுதியுடையவரே.
அவளது தாய்மை அனைவரையும் சமமாக அரவணைக்கிறது.
வாழ்வியல் விளக்கம்
ஒரு நல்ல தாய் தனது குழந்தைகளிடம் பாகுபாடு பார்ப்பதில்லை.
அவர்கள் தவறு செய்தாலும் திருத்த முயற்சிப்பாள்; வெற்றி பெற்றால் மகிழ்வாள்; துன்பத்தில் ஆறுதல் கூறுவாள்.
அதேபோல், இறையருளும் நம்மைத் தண்டிப்பதற்காக அல்ல; வளர்ப்பதற்காகவே செயல்படுகிறது.
நாம் மற்றவர்களைப் பார்க்கும்போதும், அவர்கள் அன்னையின் பிள்ளைகளே என்ற உணர்வு வளர்ந்தால், அன்பு, கருணை, பொறுமை, மன்னிப்பு ஆகியவை இயல்பாக மலரும்.
அமுத மலர்
அன்னை என்று அழைக்கும் இதயத்தில்அச்சம் நீங்கும்.
அருள் என்று நம்பும் உள்ளத்தில்அமைதி பிறக்கும்.
தியானச் சிந்தனை
- அன்னையை உண்மையான தாயாக நான் உணருகிறேனா?
- இறையருளை அச்சத்தால் அல்ல, அன்பால் அணுகுகிறேனா?
- மற்ற உயிர்களை அன்னையின் பிள்ளைகளாகக் காண முயலுகிறேனா?
- என் வாழ்க்கையில் நிகழ்வதனை வளர்க்கும் அருளாக ஏற்றுக்கொள்கிறேனா?
சுருக்கம்
"ஸ்ரீமாதா" என்ற முதல் திருநாமம், ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையை உலகங்களின் ஆதித்தாயாகவும், அனைத்து உயிர்களையும் எல்லையற்ற கருணையால் அரவணைக்கும் பராசக்தியாகவும் போற்றுகிறது. "ஸ்ரீ" என்பது மங்களம், அருள், ஐஸ்வர்யம், தெய்வீக மகிமை ஆகிய அனைத்தையும் குறிக்கிறது; "மாதா" என்பது படைத்து, காத்து, வளர்த்து, இறுதியில் தன்னிடமே சேர்த்துக் கொள்கின்ற கருணைமிகு தாயைக் குறிக்கிறது.
வேதங்களும் உபநிஷத்துகளும் அனைத்து உலகங்களுக்கும் ஒரே பரம்பொருளே ஆதாரம் என்று போதிக்கின்றன. ஸ்ரீவித்யை மரபில், அந்தப் பரம்பொருள் சாதகருக்கு முதலில் அன்னையாகவே அனுபவமாகிறது. வாழ்வியல் நோக்கில், எல்லா உயிர்களையும் ஒரே தாயின் பிள்ளைகளாகக் காணும் பார்வை அன்பையும், கருணையையும், சமநோக்கையும் வளர்க்கிறது. அனைத்து மங்களங்களுக்கும் ஆதாரமான நித்திய திருத்தாயே ஸ்ரீமாதா.