திருநாமம் 19
நவசம்பக புஷ்பாப நாசாதண்ட விராஜிதா
நவ சம்பக புஷ்பாப நாசா தண்ட விராஜிதா·नवचम्पकपुष्पाभनासादण्डविराजिता·Nava-campaka-puṣpābha-nāsā-daṇḍa-virājitā
ஓம் நவசம்பகபுஷ்பாபநாசாதண்டவிராஜிதாயை நம:
பதவுரை
Nava (நவ) – புதிதாக மலர்ந்த; புத்துணர்ச்சியுடன் விளங்கும்.
Campaka (சம்பக) – சம்பக மலர்.
Puṣpa (புஷ்ப) – மலர்.
Ābha (ஆப) – ஒத்த; போன்ற.
Nāsā (நாசா) – மூக்கு.
Daṇḍa (தண்ட) – தண்டு; இங்கு மூக்கின் நேர்த்தியான நடுப்பகுதி.
Virājitā (விராஜிதா) – ஒளிரும்; அழகுற விளங்குபவள்.
Nava-campaka-puṣpābha-nāsā-daṇḍa-virājitā – புதிதாக மலர்ந்த சம்பக மலரை ஒத்த நேர்த்தியான மூக்குத் தண்டால் அழகுற விளங்குபவள்.
சொற்பொருள்
புதிய சம்பக மலரை ஒத்த அழகிய மூக்குத் தண்டை உடையவள்.
அல்லது,
இயற்கையின் புதுமையும் மங்களமும் ஒன்றிணைந்த திருமேனி அழகால் விளங்கும் பராசக்தி.
இலக்கண விளக்கம்
Nava-campaka-puṣpābha-nāsā-daṇḍa-virājitā என்பது சமாஸப் பதமாகும்.
- Nava – புதிதாக மலர்ந்த.
- Campaka-puṣpa – சம்பக மலர்.
- Ābha – போன்ற.
- Nāsā-daṇḍa – மூக்கின் நேரான தண்டு.
- Virājitā – ஒளிரும்; அழகுற விளங்குபவள்.
எனவே, "புதிய சம்பக மலரை ஒத்த நேர்த்தியான மூக்குத் தண்டால் விளங்குபவள்" என்பதே இத்திருநாமத்தின் இலக்கணப் பொருளாகும்.
இங்கு சம்பக மலர் அதன் மென்மை, மங்களம், இயற்கை அழகு, நறுமணம் ஆகியவற்றின் அடையாளமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
நிருக்த விளக்கம்
முந்தைய திருநாமத்தில், அன்னையின் கருணை பொங்கும் திருக்கண்கள் வர்ணிக்கப்பட்டன.
இத்திருநாமம், அந்தத் திருக்கண்களுக்குக் கீழே இயல்பான அழகுடன் விளங்கும் திருமூக்கை வர்ணிக்கிறது.
கவிஞர் அன்னையின் மூக்கை வெறும் அழகான உறுப்பாக மட்டும் வர்ணிக்கவில்லை.
புதிதாக மலர்ந்த சம்பக மலருடன் ஒப்பிடுகிறார்.
ஏன் "புதிய" சம்பக மலர்?
புதிய மலரில்தான் முழு மணமும், மென்மையும், புத்துணர்ச்சியும் இயல்பாக இருக்கும்.
அதுபோல, அன்னையின் திருமேனி அழகு காலத்தால் மங்காதது; என்றும் புதிதாய், என்றும் மங்களமாய், என்றும் ஆனந்தமாய் விளங்குகிறது.
சம்பக மலர் தன் மணத்தை யாரிடமும் பாகுபாடு இல்லாமல் பரப்புவது போல, அன்னையின் அருளும் எல்லா உயிர்களிடமும் சமமாகப் பரவுகிறது.
எனவே, "நவசம்பக புஷ்பாப நாசாதண்ட விராஜிதா" என்பது நித்தியப் புதுமை, இயற்கை அழகு, எல்லையற்ற அருள் ஆகியவற்றின் திருவுருவமாக விளங்கும் பராசக்தியின் திருநாமம் ஆகும்.
புராண ஆதாரம்
பிரம்மாண்ட புராணத்தின் லலிதோபாக்யானம், ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையின் திருமூக்கை புதிதாக மலர்ந்த சம்பக மலருடன் ஒப்பிட்டு வர்ணிக்கிறது.
இந்த உவமை இந்தியச் சௌந்தர்ய இலக்கியங்களில் மென்மை, மங்களம், இயற்கையான அழகு ஆகியவற்றின் உச்ச வெளிப்பாடாகக் கருதப்படுகிறது.
வேத / உபநிஷத் சாரம்
தைத்திரீய உபநிஷத் கூறுகிறது:
रसो वै सः।
Raso vai saḥ.
பரம்பொருளே அனைத்து அழகிற்கும், மணத்திற்கும், இனிமைக்கும் ஆதாரமாக இருப்பதை இந்த உபநிஷத் வாக்கியம் உணர்த்துகிறது.
சம்பக மலரின் நறுமணமும், அன்னையின் தெய்வீக சௌந்தரியமும் அந்தப் பேரின்பத்தின் வெளிப்பாடுகளாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகின்றன.
ஸ்ரீவித்யை தத்துவம்
ஸ்ரீவித்யையில், அன்னையின் திருமேனியின் ஒவ்வொரு உறுப்பும் ஒரு தெய்வீக குணத்தின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது.
புதிய சம்பக மலர் நித்தியப் புதுமை, தூய்மை, மங்களம் ஆகியவற்றை உணர்த்துகிறது.
சாதகர் அன்னையை தியானிக்கும்போது, தனது மனமும் தினமும் புதிதாய் மலரும் மலரைப் போல இறைநினைவில் புத்துணர்ச்சியுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதை இந்தத் திருநாமம் நினைவூட்டுகிறது.
வாழ்வியல் விளக்கம்
வாழ்க்கையின் உண்மையான அழகு, தினமும் புதிதாக வாழும் மனப்பான்மையில் இருக்கிறது.
நேற்றைய கசப்புகளைச் சுமந்து கொண்டே வாழ்ந்தால் மனம் வாடிவிடும்.
ஒவ்வொரு நாளையும் புதிய மலராக வரவேற்கக் கற்றுக்கொண்டால், வாழ்க்கையும் நறுமணம் வீசத் தொடங்கும்.
அன்னையின் திருமேனி நமக்குக் கற்பிப்பது, புதுமை நிறைந்த மனமும், நற்குணம் நிறைந்த வாழ்வும் எப்போதும் அழகாகவே இருக்கும் என்பதே.
அமுத மலர்
புதிய மலரின் மணம்
ஒவ்வொரு காலையையும் புதுப்பிக்கிறது.
அன்னையின் அருள்
ஒவ்வொரு இதயத்தையும் புதுப்பிக்கிறது.
தியானச் சிந்தனை
- ஒவ்வொரு நாளையும் புதிய அருள்கொடையாக ஏற்றுக்கொள்கிறேனா?
- என் மனம் பழைய காயங்களை விடுத்து புதிதாய் மலருகிறதா?
- அன்னையின் இயற்கை அழகை என் வாழ்வின் நற்குணங்களாக மாற்ற முயலுகிறேனா?
- என் வாழ்க்கை பிறருக்கு நறுமணம் பரப்பும் மலரைப் போல இருக்கிறதா?
சுருக்கம்
"நவசம்பக புஷ்பாப நாசாதண்ட விராஜிதா" என்ற திருநாமம், புதிதாக மலர்ந்த சம்பக மலரை ஒத்த நேர்த்தியான திருமூக்கால் விளங்கும் ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையைப் போற்றுகிறது. இங்கு "நவ" என்பது என்றும் புதிதாய் மலரும் தெய்வீக சௌந்தரியத்தையும், "சம்பக புஷ்பம்" இயற்கை அழகு, மென்மை, நறுமணம் ஆகியவற்றையும், "நாசாதண்டம்" நேர்த்தியான திருமூக்கையும், "விராஜிதா" அதன் ஒளிமிகு மங்களத்தையும் குறிக்கின்றன.
முந்தைய திருநாமத்தில் அன்னையின் கருணை நிரம்பிய திருக்கண்கள் போற்றப்பட்டன; இத்திருநாமத்தில் அந்தக் கண்களுக்குக் கீழே இயற்கை அழகின் அடையாளமாக விளங்கும் திருமூக்கு வர்ணிக்கப்படுகிறது. உபநிஷத்துகள் அனைத்து அழகும் ஆனந்தமும் பரம்பொருளிலிருந்தே தோன்றுகின்றன என்று போதிக்கின்றன. ஸ்ரீவித்யை மரபில், இந்தச் சம்பக மலர் நித்தியப் புதுமை, தூய்மை, மங்களம் ஆகியவற்றின் அடையாளமாக விளக்கப்படுகிறது. வாழ்வியல் நோக்கில், ஒவ்வொரு நாளும் புதிய மனதுடன், புதிய நம்பிக்கையுடன், புதிய அன்புடன் வாழ்வதே ஆன்மிக வாழ்க்கையின் உண்மையான நறுமணம் என்பதை இந்தத் திருநாமம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. என்றும் புதிதாய் மலரும் அருளின் நறுமணமாக உலகை மங்களப்படுத்தும் பராசக்தியே நவசம்பக புஷ்பாப நாசாதண்ட விராஜிதா.