திருநாமம் 20
தாராகாந்தி திரஸ்காரி நாசாபரண பாஸுரா
தாரா காந்தி திரஸ்காரி நாசாபரண பாஸுரா·ताराकान्तितिरस्कारिनासाभरणभासुरा·Tārākānti-tiraskāri-nāsābharaṇa-bhāsurā
ஓம் தாராகாந்திதிரஸ்காரிநாசாபரணபாஸுராயை நம:
பதவுரை
Tārā (தாரா) – நட்சத்திரம்.
Kānti (காந்தி) – ஒளி; பிரகாசம்.
Tiraskāri (திரஸ்காரி) – மிஞ்சுகின்ற; மங்கச் செய்கின்ற; வென்று நிற்கின்ற.
Nāsā (நாசா) – மூக்கு.
Ābharaṇa (ஆபரண) – அணிகலன்; இங்கு மூக்குத்தி.
Bhāsurā (பாஸுரா) – ஒளிமிகு; பிரகாசமாக விளங்குபவள்.
Tārākānti-tiraskāri-nāsābharaṇa-bhāsurā – நட்சத்திரங்களின் ஒளியையே மங்கச் செய்யும் அளவிற்கு பிரகாசிக்கும் மூக்குத்தியை அணிந்தவள்.
சொற்பொருள்
நட்சத்திரங்களின் ஒளியையும் மிஞ்சும் பிரகாசமுடைய மூக்குத்தியை அணிந்தவள்.
அல்லது,
தெய்வீக ஒளியால் அனைத்து வெளிப்புற ஒளிகளையும் மிஞ்சும் பராசக்தி.
இலக்கண விளக்கம்
Tārākānti-tiraskāri-nāsābharaṇa-bhāsurā என்பது சமாஸப் பதமாகும்.
- Tārā – நட்சத்திரம்.
- Kānti – ஒளி.
- Tiraskāri – மிஞ்சுகின்ற; மறைக்கின்ற.
- Nāsābharaṇa – மூக்கை அலங்கரிக்கும் அணிகலன்; மூக்குத்தி.
- Bhāsurā – ஒளிரும்; பிரகாசிப்பவள்.
எனவே, "நட்சத்திரங்களின் ஒளியையும் மங்கச் செய்யும் அளவிற்கு பிரகாசிக்கும் மூக்குத்தியை அணிந்தவள்" என்பதே இத்திருநாமத்தின் இலக்கணப் பொருளாகும்.
இங்கு மூக்குத்தி ஒரு சாதாரண அணிகலனாக அல்ல; தெய்வீக ஒளியின் வெளிப்பாடாகக் காட்டப்படுகிறது.
நிருக்த விளக்கம்
முந்தைய திருநாமத்தில், அன்னையின் திருமூக்கு புதிய சம்பக மலரைப் போல இயற்கை அழகுடன் வர்ணிக்கப்பட்டது.
இத்திருநாமத்தில், அந்தத் திருமூக்கை அலங்கரிக்கும் ஒளிமிகு மூக்குத்தி போற்றப்படுகிறது.
அந்த மூக்குத்தி நட்சத்திரங்களைப் போல ஒளிர்வதல்ல; நட்சத்திரங்களின் ஒளியையே மிஞ்சும் என்று கவிஞர் கூறுகிறார்.
இது வெளிப்புற அணிகலனின் பெருமையை எடுத்துரைப்பதற்காக அல்ல.
அன்னையின் திருமேனியில் அணியப்படும் ஒவ்வொரு அணிகலனும், அவளது தெய்வீக ஒளியை வெளிப்படுத்தும் கருவியாக மட்டுமே விளங்குகிறது.
நட்சத்திரங்கள் இருளில் வழிகாட்டுகின்றன.
ஆனால் அன்னையின் அருள், வெளிப்புற இருளை மட்டுமல்ல; அறியாமை என்ற உள்ளார்ந்த இருளையும் அகற்றுகிறது.
எனவே, "தாராகாந்தி திரஸ்காரி நாசாபரண பாஸுரா" என்பது அறியாமை இருளை நீக்கும் ஞானஒளியாக விளங்கும் பராசக்தியின் திருநாமம் ஆகும்.
புராண ஆதாரம்
லலிதோபாக்யானம் (பிரம்மாண்ட புராணம்), ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையின் மூக்குத்தி, நட்சத்திரங்களின் ஒளியையும் மிஞ்சும் பிரகாசத்துடன் விளங்குவதாக வர்ணிக்கிறது.
சக்த மரபில், இந்த மூக்குத்தி தெய்வீக மங்களம், ஞானம், என்றும் குறையாத அருள் ஆகியவற்றின் அடையாளமாகப் போற்றப்படுகிறது.
வேத / உபநிஷத் சாரம்
கட உபநிஷத் கூறுகிறது:
न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकम्।
Na tatra sūryo bhāti na candra-tārakam.
மேலும்,
तमेव भान्तमनुभाति सर्वम्।
Tam eva bhāntam anubhāti sarvam.
இந்த உபநிஷத் வாக்கியங்கள், அனைத்து ஒளிகளுக்கும் ஆதாரமான பரம்பொருளின் பேரொளியை எடுத்துரைக்கின்றன. அன்னையின் மூக்குத்தியின் பிரகாசம் அந்த பரஞ்ஞான ஒளியின் அடையாளமாக விளங்குகிறது.
ஸ்ரீவித்யை தத்துவம்
ஸ்ரீவித்யையில், தெய்வீக அணிகலன்கள் வெறும் அலங்காரங்களாகக் கருதப்படுவதில்லை.
அவை ஒவ்வொன்றும் ஒரு தெய்வீக குணத்தின் வெளிப்பாடாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகின்றன.
இங்கு மூக்குத்தி, ஞானத்தின் ஒளி, மங்களத்தின் பிரகாசம், அருளின் நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றை உணர்த்துகிறது.
அன்னையின் அருளைப் பெற்ற மனம், உலகின் வெளிப்புற ஒளிகளைத் தேடாமல், உள்ளார்ந்த ஞானஒளியில் நிலைபெறுகிறது.
வாழ்வியல் விளக்கம்
ஒரு விளக்கு வீட்டை ஒளிரச் செய்கிறது.
ஆனால் ஞானம் வாழ்க்கையை ஒளிரச் செய்கிறது.
செல்வம், பதவி, புகழ் ஆகியவை சில காலம் பிரகாசிக்கலாம்.
ஆனால் உண்மை, கருணை, நல்லொழுக்கம் ஆகியவற்றின் ஒளி ஒருபோதும் மங்குவதில்லை.
அன்னையின் மூக்குத்தி நமக்குக் கற்பிப்பது, வெளிப்புற அழகை விட உள்ளார்ந்த ஒளியே உயர்ந்தது என்பதே.
அமுத மலர்
நட்சத்திரங்கள்
இரவை ஒளிரச் செய்கின்றன.
அன்னையின் அருள்
இதயங்களை ஒளிரச் செய்கிறது.
தியானச் சிந்தனை
- நான் வெளிப்புற ஒளியை நாடுகிறேனா, உள்ளார்ந்த ஞானஒளியை நாடுகிறேனா?
- என் வாழ்க்கை பிறருக்கு நம்பிக்கையின் ஒளியாக இருக்கிறதா?
- அன்னையின் அருளை என் உள்ளத்தின் விளக்காக ஏற்றியுள்ளேனா?
- உண்மை, கருணை, நல்லொழுக்கம் ஆகியவை என் வாழ்வில் ஒளிர்கிறதா?
சுருக்கம்
"தாராகாந்தி திரஸ்காரி நாசாபரண பாஸுரா" என்ற திருநாமம், நட்சத்திரங்களின் ஒளியையும் மிஞ்சும் பிரகாசமுடைய மூக்குத்தியால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையைப் போற்றுகிறது. இங்கு மூக்குத்தி ஒரு சாதாரண அணிகலனாக அல்ல; பரஞ்ஞானத்தின் ஒளி, மங்களத்தின் பிரகாசம், என்றும் குறையாத அருள் ஆகியவற்றின் அடையாளமாக விளங்குகிறது.
முந்தைய திருநாமத்தில் அன்னையின் திருமூக்கு புதிய சம்பக மலரைப் போல வர்ணிக்கப்பட்டது; இத்திருநாமத்தில் அதனை அலங்கரிக்கும் ஒளிமிகு மூக்குத்தி போற்றப்படுகிறது. உபநிஷத்துகள் சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட பரம்பொருளின் பேரொளியை எடுத்துரைக்கின்றன. ஸ்ரீவித்யை மரபில், இந்த ஒளி சாதகரின் உள்ளத்தில் மலரும் ஞானமாக விளக்கப்படுகிறது. வாழ்வியல் நோக்கில், வெளிப்புற ஆடம்பரத்தை விட உண்மை, கருணை, நல்லொழுக்கம் ஆகியவற்றின் உள்ளார்ந்த ஒளியே மனிதனை உயர்த்துகிறது என்பதை இந்தத் திருநாமம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. அனைத்து ஒளிகளுக்கும் ஆதாரமான நித்திய அருளொளியாக உலகை பிரகாசிக்கச் செய்பவளே தாராகாந்தி திரஸ்காரி நாசாபரண பாஸுரா.