நாப்யாலவால ரோமாலி லதாபல குசத்வயீ

பதவுரை

Nābhi (நாபி) – தொப்புள்.

Ālavāla (ஆலவால) – மேல்நோக்கிச் செல்லும்; உயர்ந்து விரியும்.

Roma-āli (ரோமாலி) – மெல்லிய ரோம வரிசை.

Latā (லதா) – கொடி.

Phala (பல) – கனி.

Kuca-dvayī (குசத்வயீ) – இரு திருமார்பகங்கள்.

Nābhy-ālavāla-romāli-latā-phala-kuca-dvayī – தொப்புளிலிருந்து மேல்நோக்கிச் செல்லும் மெல்லிய ரோம வரிசை என்னும் கொடியின் கனிகளைப் போன்ற இரு திருமார்பகங்களை உடையவள்.

சொற்பொருள்

தொப்புளிலிருந்து மேலெழும் மெல்லிய கொடியின் கனிகளைப் போன்ற திருமார்பகங்களை உடையவள்.

அல்லது,

உயிர்களைப் போஷித்து வளர்க்கும் தாய்மையின் பூரண வடிவமாக விளங்குபவள்.

இலக்கண விளக்கம்

Nābhy-ālavāla-romāli-latā-phala-kuca-dvayī என்பது சமாஸப் பதமாகும்.

• Nābhi – தொப்புள்.
• Ālavāla – மேலெழும்.
• Roma-āli – மெல்லிய ரோம வரிசை.
• Latā – கொடி.
• Phala – கனி.
• Kuca-dvayī – இரு திருமார்பகங்கள்.

எனவே, "தொப்புளிலிருந்து மேலெழும் மெல்லிய கொடியின் கனிகளைப் போன்ற திருமார்பகங்களை உடையவள்" என்பதே இத்திருநாமத்தின் இலக்கணப் பொருளாகும்.

இது கவிஞரின் இயற்கை உவமையை வெளிப்படுத்தும் அழகிய சமாஸமாகும்.

நிருக்த விளக்கம்

முந்தைய திருநாமத்தில், அன்னையின் திருமார்பகங்கள் காமேஸ்வரரின் பேரன்பிற்கு ஈடான அருட்செல்வம் என்று போற்றப்பட்டன.

இத்திருநாமத்தில், அவற்றின் அழகு இயற்கையின் ஓர் இனிய உவமையின் மூலம் வர்ணிக்கப்படுகிறது.

தொப்புளிலிருந்து மேலெழும் மெல்லிய ரோம வரிசை ஒரு மென்மையான கொடியாகவும், அதன் மேல் விளங்கும் திருமார்பகங்கள் அந்தக் கொடியின் கனிகளாகவும் கவிஞர் கற்பனை செய்கிறார்.

இது உடலழகை வர்ணிப்பதற்காக மட்டுமல்ல.

வளர்ச்சி, போஷிப்பு, நிறைவு ஆகிய வாழ்க்கையின் அடிப்படை உண்மைகளை உணர்த்தும் தத்துவ உவமையாகும்.

கொடி மலர்ந்து கனி தருவது போல, அன்னையின் அருள் அனைத்து உயிர்களையும் வளர்த்து, பேணி, நிறைவு அடையச் செய்கிறது.

எனவே, இத்திருநாமம் உலகனைத்தையும் உயிர்ப்பித்து வளர்க்கும் தாய்மையின் தெய்வீக மகிமையை போற்றுகிறது.

புராண ஆதாரம்

லலிதோபாக்யானம் (பிரம்மாண்ட புராணம்), ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையின் திருமேனியை இயற்கை உவமைகளால் அலங்கரித்து வர்ணிக்கிறது.

அங்கு இந்தத் திருநாமம், அவளது திருமார்பகங்களை ஒரு கொடியின் கனிகளோடு ஒப்பிட்டு, அவளது தாய்மை, அழகு, போஷிக்கும் அருள் ஆகியவற்றை ஒருங்கே வெளிப்படுத்துகிறது.

வேத / உபநிஷத் சாரம்

தைத்திரீய உபநிஷத் கூறுகிறது:

உயிர்களைப் பேணும் போஷிப்பே இறையருளின் வெளிப்பாடு என்பதை இந்த உபநிஷத் போதிக்கிறது. உலகனைத்தையும் அருளால் போஷிப்பவள் ஸ்ரீ லலிதாம்பிகை.

ஸ்ரீவித்யை தத்துவம்

ஸ்ரீவித்யையில், அன்னையின் திருமேனியின் ஒவ்வொரு வர்ணனையும் தியானத்திற்கு உதவும் தெய்வீக குறியீடாகும்.

இத்திருநாமத்தில் கூறப்படும் உவமை, உலகனைத்தையும் வளர்த்து, பேணி, நிறைவு பெறச் செய்யும் அன்னையின் போஷண சக்தியை உணர்த்துகிறது.

அவள் உடலுக்கே அல்ல, மனத்திற்கும், ஆன்மாவிற்கும் உணவளிக்கும் ஜகன்மாதா.

வாழ்வியல் விளக்கம்

ஒரு மரம் தன் கனிகளைத் தனக்காக வைத்துக் கொள்ளாது.

அது பிறருக்காகப் பழுக்கிறது.

அதேபோல், உண்மையான வாழ்க்கை என்பது பிறரை வளர்ப்பதும், ஊக்குவிப்பதும், பகிர்வதும் ஆகும்.

அன்னையின் தாய்மை நமக்குக் கற்பிப்பது, நம் வாழ்க்கையும் பிறருக்குப் பயனளிக்கும் கனியாக மலர வேண்டும் என்பதே.

அமுத மலர்

அன்னையின் அருள்

கனியாகப் பழுக்கிறது.

அதைப் பெறும் உயிர்கள்

நிறைவாக மலர்கின்றன.

தியானச் சிந்தனை

• என் வாழ்க்கை பிறருக்கு நன்மை தரும் கனியாக இருக்கிறதா?
• பிறரை வளர்க்கும் மனப்பான்மை என்னிடம் உள்ளதா?
• இறையருளின் போஷிப்பை நன்றியுடன் உணர்கிறேனா?
• அன்னையின் தாய்மையை என் செயல்களில் வெளிப்படுத்த முயலுகிறேனா?

சுருக்கம்

"நாப்யாலவால ரோமாலி லதாபல குசத்வயீ" என்ற திருநாமம், தொப்புளிலிருந்து மேலெழும் மெல்லிய கொடியின் கனிகளைப் போன்ற திருமார்பகங்களை உடைய ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையைப் போற்றுகிறது. இங்கு கவிஞரின் இயற்கை உவமை, உடலழகை மட்டுமல்லாமல், உலகனைத்தையும் பேணி வளர்க்கும் தாய்மையின் பேரருளையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

முந்தைய திருநாமத்தில் அன்னையின் திருமார்பகங்கள் காமேஸ்வரரின் பேரன்பிற்கு ஈடான அருட்செல்வமாகப் போற்றப்பட்டன; இத்திருநாமத்தில் அவை உயிர்களைப் போஷிக்கும் கனிகளாக உவமிக்கப்படுகின்றன. உபநிஷத்துகள் போஷிப்பே இறையருளின் வெளிப்பாடு என்று போதிக்கின்றன. ஸ்ரீவித்யை மரபில், அன்னை உலகின் ஆதிதாயாகவும், உயிர்களுக்கெல்லாம் அருளுணவளிப்பவளாகவும் விளங்குகிறாள். வாழ்வியல் நோக்கில், பிறரை வளர்த்து, பேணி, பகிர்ந்து வாழ்வதே தெய்வீக வாழ்க்கை என்பதை இந்தத் திருநாமம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. உலகனைத்தையும் அருளால் போஷித்து நிறைவு பெறச் செய்யும் நித்திய ஜகன்மாதாவே நாப்யாலவால ரோமாலி லதாபல குசத்வயீ.