சம்பகாஶோக புன்னாக சௌகந்திக லஸத்கசா

பதவுரை

Campaka (சம்பக) – சம்பக மலர்.

Aśoka (அஶோக) – அசோக மலர்.

Punnāga (புன்னாக) – புன்னாக மலர்.

Saugandhika (சௌகந்திக) – நறுமணம் மிக்க மலர்.

Lasat (லஸத்) – ஒளிரும்; அழகுடன் விளங்கும்; அலங்கரிக்கப்பட்ட.

Kacā (கசா) – கூந்தல்; திருமுடி.

Campakāśoka-punnāga-saugandhika-lasat-kacā – சம்பகம், அசோகம், புன்னாகம், சௌகந்திகம் ஆகிய நறுமண மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அழகிய திருமுடியை உடையவள்.

சொற்பொருள்

நறுமண மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அழகிய கூந்தலை உடையவள்.

அல்லது,

அழகும், மணமும், மங்களமும் ஒன்றிணைந்த திருமுடியால் விளங்கும் பராசக்தி.

இலக்கண விளக்கம்

Campakāśoka-punnāga-saugandhika-lasat-kacā என்பது நீண்ட சமாஸப் பதமாகும்.

• Campaka – சம்பக மலர்.
• Aśoka – அசோக மலர்.
• Punnāga – புன்னாக மலர்.
• Saugandhika – நறுமண மலர்.
• Lasat – ஒளிரும்; அலங்கரிக்கப்பட்ட.
• Kacā – கூந்தல்.

இவை இணைந்து, "நறுமண மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒளிமிகு கூந்தலை உடையவள்" என்ற பொருளை அளிக்கின்றன.

இங்கு மலர்கள் வெறும் அலங்காரப் பொருட்களல்ல; அழகு, தூய்மை, மங்களம், கருணை ஆகிய தெய்வீக குணங்களின் அடையாளங்களாகும்.

நிருக்த விளக்கம்

முந்தைய திருநாமத்தில், அன்னையின் அருண ஒளி பிரபஞ்சம் முழுவதையும் வியாபித்தது என்று வர்ணிக்கப்பட்டது.

இத்திருநாமத்தில், அந்தப் பேரொளி உடைய அன்னையின் திருமுடியின் தெய்வீக அழகு விளக்கப்படுகிறது.

இந்த இடத்திலிருந்து, லலிதா ஸஹஸ்ரநாமம் அன்னையின் திருமேனியை தலையிலிருந்து திருவடிவரை ஒவ்வொரு உறுப்பாக வர்ணிக்கத் தொடங்குகிறது.

அவளது கூந்தல் பலவகை நறுமண மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது என்று கூறப்படுவது, இயற்கையின் எல்லா அழகும், மணமும், மங்களமும் அவளிடம் ஒன்றிணைந்துள்ளன என்பதை உணர்த்துகிறது.

மலர்கள் தங்கள் மணத்தை யாரிடமும் எதிர்பார்ப்பின்றி பரப்புவது போல, அன்னையின் அருளும் எந்த வேறுபாடும் இன்றி எல்லா உயிர்களிடமும் பரவுகிறது.

எனவே, "சம்பகாஶோக புன்னாக சௌகந்திக லஸத்கசா" என்பது அழகும், மணமும், கருணையும் இயல்பாகப் பரவும் பராசக்தியின் திருநாமம் ஆகும்.

புராண ஆதாரம்

பிரம்மாண்ட புராணத்தின் லலிதோபாக்யானம், ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையின் திருமுடி பலவகை நறுமண மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருப்பதாக வர்ணிக்கிறது.

இந்த அலங்காரம் உலகியலான அழகைக் குறிப்பதற்காக மட்டுமல்ல; அவளது நித்திய மங்கள ஸ்வரூபத்தையும், பரிபூரண சௌந்தரியத்தையும் வெளிப்படுத்துவதாக சக்த மரபு விளக்குகிறது.

வேத / உபநிஷத் சாரம்

தைத்திரீய உபநிஷத் கூறுகிறது:

இந்த உபநிஷத் வாக்கியம், பரம்பொருள் அனைத்து அழகு, இனிமை, ஆனந்தம் ஆகியவற்றின் ஆதாரமாக இருப்பதை உணர்த்துகிறது.

அன்னையின் திருமுடியை அலங்கரிக்கும் மலர்களும் அந்தப் பேரின்பத்தின் வெளிப்பாடுகளாகப் புரிந்துகொள்ளப்படலாம்.

ஸ்ரீவித்யை தத்துவம்

ஸ்ரீவித்யையில், அன்னையின் திருமேனியின் ஒவ்வொரு உறுப்பும் ஒரு தத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.

திருமுடி உயர்ந்த சைதன்யத்தின் அடையாளமாகவும், அதில் அலங்கரிக்கும் நறுமண மலர்கள் தூய எண்ணங்கள், பக்தி, ஞானம், கருணை ஆகிய நறுமணமிக்க மனப்பண்புகளின் அடையாளமாகவும் விளக்கப்படுகின்றன.

சாதகர் அன்னையை தியானிக்கும் போது, தன் மனமும் இத்தகைய நற்குணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்.

வாழ்வியல் விளக்கம்

ஒரு மலரின் அழகு அதன் நிறத்தில் மட்டுமல்ல; அதன் மணத்திலும் இருக்கிறது.

அதேபோல், மனிதனின் உண்மையான அழகு வெளிப்புற தோற்றத்தில் அல்ல; அவனது நற்குணங்களில் இருக்கிறது.

கருணை, பணிவு, அன்பு, நேர்மை ஆகியவை மனித வாழ்வின் நறுமண மலர்கள்.

அந்த நற்குணங்கள் நம்மிடமிருந்து இயல்பாக வெளிப்படும்போது, நம் வாழ்க்கையும் அன்னையின் அருள்மணத்தைப் பரப்பும் தோட்டமாக மாறுகிறது.

அமுத மலர்

மலர்கள் கூந்தலை அலங்கரித்தன.

நற்குணங்கள் வாழ்க்கையை அலங்கரிக்கட்டும்.

தியானச் சிந்தனை

• என் வாழ்க்கை பிறருக்கு நறுமணம் போன்ற மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறதா?
• என் மனதை நற்குணங்களால் அலங்கரிக்க முயற்சிக்கிறேனா?
• அன்னையின் அழகை வெளிப்புற வடிவமாக மட்டுமல்ல, உள்ளார்ந்த குணங்களாகவும் சிந்திக்கிறேனா?
• என் சொற்களும் செயல்களும் கருணையின் மணத்தைப் பரப்புகிறதா?

சுருக்கம்

"சம்பகாஶோக புன்னாக சௌகந்திக லஸத்கசா" என்ற திருநாமம், சம்பகம், அசோகம், புன்னாகம், சௌகந்திகம் போன்ற நறுமண மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட திருமுடியுடன் விளங்கும் ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையைப் போற்றுகிறது. இங்கு மலர்கள் வெறும் அலங்காரமாக அல்ல; மங்களம், தூய்மை, அழகு, கருணை ஆகிய தெய்வீக குணங்களின் அடையாளங்களாக விளங்குகின்றன.

"நிஜாருணப்ரபாபூர மஜ்ஜத் ப்ரஹ்மாண்ட மண்டலா" என்ற முந்தைய திருநாமத்தில் அன்னையின் பேரொளி அகிலத்தை வியாபித்தது; இத்திருநாமத்தில் அந்தப் பேரொளி உடைய அன்னையின் திருமேனி, குறிப்பாக திருமுடி, வர்ணிக்கப்படுகிறது. ஸ்ரீவித்யை மரபில், இந்த நறுமண மலர்கள் சாதகரின் தூய எண்ணங்களையும் நற்குணங்களையும் குறிக்கின்றன. வாழ்வியல் நோக்கில், வெளிப்புற அழகைவிட உள்ளார்ந்த நற்குணங்களே மனித வாழ்வின் உண்மையான நறுமணமாகும் என்பதை இந்தத் திருநாமம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. நற்குணங்களின் நித்திய நறுமணமாக உலகை மங்களப்படுத்தும் பராசக்தியே சம்பகாஶோக புன்னாக சௌகந்திக லஸத்கசா.