தாடங்க யுகளீபூத தபனோடுப மண்டலா

பதவுரை

Tāṭaṅka (தாடங்க) – பெரிய வட்ட வடிவக் காதணி; தேவி அணியும் பாரம்பரிய காதணி.

Yugalī (யுகளீ) – ஜோடி; இரட்டை.

Bhūta (பூத) – ஆகிய; ஆன.

Tapana (தபன) – சூரியன்.

Uḍupa (உடுப) – சந்திரன்.

Maṇḍalā (மண்டலா) – வட்டம்; மண்டலம்.

Tāṭaṅka-yugalī-bhūta-tapanodupa-maṇḍalā – சூரியனும் சந்திரனும் தமது இரு காதணிகளாக விளங்குபவள்.

சொற்பொருள்

சூரியனையும் சந்திரனையும் தமது இரு காதணிகளாக அணிந்திருப்பவள்.

அல்லது,

காலம், ஒளி, பிரபஞ்சம் ஆகிய அனைத்தையும் தமது அலங்காரமாகக் கொண்ட பராசக்தி.

இலக்கண விளக்கம்

Tāṭaṅka-yugalī-bhūta-tapanodupa-maṇḍalā என்பது சமாஸப் பதமாகும்.

• Tāṭaṅka – தாடங்கம்; பெரிய வட்டக் காதணி.
• Yugalī – இரட்டை.
• Bhūta – ஆகிய.
• Tapana – சூரியன்.
• Uḍupa – சந்திரன்.
• Maṇḍalā – வட்டம்.

எனவே, "சூரியனும் சந்திரனும் தமது இரு தாடங்கக் காதணிகளாக விளங்குபவள்" என்பதே இத்திருநாமத்தின் இலக்கணப் பொருளாகும்.

இங்கு சூரியனும் சந்திரனும் வெறும் விண்மீன் பொருள்களாக அல்ல; அன்னையின் தெய்வீக அலங்காரங்களாகக் காணப்படுகின்றன.

நிருக்த விளக்கம்

முந்தைய திருநாமத்தில், அன்னையின் காதுகளை அலங்கரித்த கதம்ப மலர்க்கொத்துகள் வர்ணிக்கப்பட்டன.

இத்திருநாமத்தில், அவளது காதுகளில் ஒளிரும் தாடங்கக் காதணிகள் போற்றப்படுகின்றன.

ஆனால் இவை சாதாரண காதணிகள் அல்ல.

சூரியனே ஒரு காதணியாகவும், சந்திரனே மற்றொரு காதணியாகவும் விளங்குகின்றன என்று கவிஞர் வர்ணிக்கிறார்.

இதன் மூலம் ஒரு ஆழமான தத்துவம் வெளிப்படுகிறது.

சூரியன் பகலை அளிக்கிறான்.

சந்திரன் இரவுக்கு அமைதியை அளிக்கிறான்.

காலத்தின் ஓட்டமும், பகல்–இரவு சுழற்சியும், உலக வாழ்க்கையின் ஒழுங்கும் இவ்விருவரால் நடைபெறுகின்றன.

ஆனால் அவை கூட அன்னையின் அலங்காரங்களாக மட்டுமே விளங்குகின்றன.

இதன் பொருள், காலமும், ஒளியும், பிரபஞ்ச இயக்கமும் அனைத்தும் பராசக்தியின் திருவுளத்திற்குள் அடங்கியவையே என்பதாகும்.

எனவே, "தாடங்க யுகளீபூத தபனோடுப மண்டலா" என்பது காலத்தையும் பிரபஞ்சத்தையும் தமது திருவுருவத்தில் தாங்கி நிற்கும் பராசக்தியின் திருநாமம் ஆகும்.

புராண ஆதாரம்

லலிதோபாக்யானம் (பிரம்மாண்ட புராணம்), ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையின் தாடங்கங்களை சூரியன் மற்றும் சந்திரனுடன் ஒப்பிட்டு வர்ணிக்கிறது.

சக்த ஆகமங்களில், சூரியன் ஞானத்தின் ஒளியையும், சந்திரன் கருணையின் குளிர்ச்சியையும் குறிக்கின்றன. இவ்விரண்டும் அன்னையின் திருவுருவத்தில் ஒன்றிணைந்திருக்கின்றன.

வேத / உபநிஷத் சாரம்

கட உபநிஷத் கூறுகிறது:

மேலும்,

இந்த உபநிஷத் வாக்கியங்கள், சூரியனும் சந்திரனும் கூட பரம்பொருளின் ஒளியால் இயங்குகின்றன என்பதை உணர்த்துகின்றன.

ஸ்ரீவித்யை தத்துவம்

ஸ்ரீவித்யையில், சூரியன் ஞானத்தையும் செயலையும் குறிக்கிறான்.

சந்திரன் கருணையையும் அமைதியையும் குறிக்கிறான்.

அன்னை இவ்விரண்டிற்கும் ஆதாரமாக விளங்குகிறாள்.

அவளது அருளில் ஞானமும் கருணையும், ஆற்றலும் அமைதியும், நீதியும் அன்பும் சமநிலையுடன் ஒன்றிணைகின்றன.

வாழ்வியல் விளக்கம்

வாழ்க்கையில் அறிவு மட்டும் போதாது.

அன்பும் வேண்டும்.

உறுதி மட்டும் போதாது.

மென்மையும் வேண்டும்.

சூரியனைப் போல செயல்திறனும், சந்திரனைப் போல அமைதியும் இணைந்தால்தான் வாழ்க்கை முழுமை பெறும்.

அன்னையின் தாடங்கங்கள் நமக்குக் கற்பிப்பது, வலிமையும் கருணையும் சமநிலையுடன் வாழ வேண்டும் என்பதே.

அமுத மலர்

சூரியன் ஒளி தருகிறான்.

சந்திரன் குளிர்ச்சி தருகிறான்.

அன்னையின் அருள்

இரண்டையும் ஒன்றாக அளிக்கிறது.

தியானச் சிந்தனை

• என் வாழ்க்கையில் அறிவும் கருணையும் சமநிலையுடன் உள்ளதா?
• செயலிலும் அமைதியிலும் சமநிலையைப் பேணுகிறேனா?
• காலத்தின் மாற்றங்களை இறையருளுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறேனா?
• அன்னையின் பேரொளியிலும் பேரமைதியிலும் என் மனத்தை நிலைநிறுத்துகிறேனா?

சுருக்கம்

"தாடங்க யுகளீபூத தபனோடுப மண்டலா" என்ற திருநாமம், சூரியனையும் சந்திரனையும் தமது இரு தாடங்கக் காதணிகளாக அணிந்திருக்கும் ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையைப் போற்றுகிறது. இங்கு சூரியன் ஞானம், ஆற்றல், செயல்திறன் ஆகியவற்றையும், சந்திரன் கருணை, அமைதி, அருள் ஆகியவற்றையும் குறிக்கின்றன. இவ்விரண்டும் அன்னையின் தெய்வீக திருவுருவத்தில் ஒன்றிணைந்து விளங்குகின்றன.

முந்தைய திருநாமத்தில் கதம்ப மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட திருக்காதுகள் வர்ணிக்கப்பட்டன; இத்திருநாமத்தில் அவற்றை அலங்கரிக்கும் தாடங்கங்கள் பிரபஞ்சத்தின் சூரிய–சந்திர மண்டலங்களாக உயர்த்திக் காட்டப்படுகின்றன. உபநிஷத்துகள் சூரியனும் சந்திரனும் பரம்பொருளின் ஒளியால் இயங்குகின்றன என்று போதிக்கின்றன. ஸ்ரீவித்யை மரபில், ஞானமும் கருணையும், ஆற்றலும் அமைதியும் ஒன்றிணைந்த நிலையே தெய்வீக முழுமை எனக் கருதப்படுகிறது. வாழ்வியல் நோக்கில், உறுதியும் மென்மையும், அறிவும் அன்பும், செயலும் அமைதியும் சமநிலையுடன் வாழ்வதே மனித வாழ்வின் உயர்ந்த நெறி என்பதை இந்தத் திருநாமம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. சூரியனையும் சந்திரனையும் தமது திரு அலங்காரமாக அணிந்து, காலத்தையும் பிரபஞ்சத்தையும் அருளால் வழிநடத்தும் நித்திய பராசக்தியே தாடங்க யுகளீபூத தபனோடுப மண்டலா.