திருநாமம் 15
அஷ்டமீசந்திர விப்ராஜ தலிகாஸ்தல ஶோபிதா
அஷ்டமீ சந்திர விப்ராஜ தலிகா ஸ்தல ஶோபிதா·अष्टमीचन्द्रविभ्राजदलिकास्थलशोभिता·Aṣṭamī-candra-vibhrāja-dalikā-sthala-śobhitā
ஓம் அஷ்டமீசந்திரவிப்ராஜதலிகாஸ்தலஶோபிதாயை நம:
பதவுரை
Aṣṭamī (அஷ்டமீ) – சந்திரன் வளர்பிறையின் எட்டாம் நாள்.
Candra (சந்திர) – நிலவு.
Vibhrāja (விப்ராஜ) – ஒளிவீசும்; பிரகாசிக்கும்.
Dalikā (தலிகா) – நெற்றி; நெற்றிப் பகுதி.
Sthala (ஸ்தல) – இடம்; பகுதி.
Śobhitā (ஶோபிதா) – அழகுற விளங்குபவள்; ஒளிமிகு அலங்காரத்துடன் இருப்பவள்.
Aṣṭamī-candra-vibhrāja-dalikā-sthala-śobhitā – வளர்பிறை அஷ்டமி நிலவைப் போன்ற ஒளிமிகு நெற்றியால் அழகுற விளங்குபவள்.
சொற்பொருள்
அஷ்டமி வளர்பிறை நிலவை ஒத்த அழகிய நெற்றியை உடையவள்.
அல்லது,
அமைதியும், மங்களமும், ஞானஒளியும் திகழும் நெற்றியால் உலகை அருளால் கவர்பவள்.
இலக்கண விளக்கம்
Aṣṭamī-candra-vibhrāja-dalikā-sthala-śobhitā என்பது சமாஸப் பதமாகும்.
- Aṣṭamī – வளர்பிறையின் எட்டாம் நாள்.
- Candra – சந்திரன்.
- Vibhrāja – ஒளிரும்.
- Dalikā-sthala – நெற்றிப் பகுதி.
- Śobhitā – அழகுற விளங்குபவள்.
இவை இணைந்து, "அஷ்டமி நிலவைப் போன்று ஒளிரும் நெற்றியால் அழகுற விளங்குபவள்" என்ற பொருளை அளிக்கின்றன.
இங்கு அஷ்டமி நிலவு குறிப்பிடப்படுவதற்குக் காரணம், அது முழுநிலவைப் போல தீவிரமாகவும் இல்லை; பிறையைப் போல மங்கலாகவும் இல்லை. இனிமையான, சமநிலையான, மனதிற்கு அமைதியளிக்கும் ஒளியை உடையது.
நிருக்த விளக்கம்
முந்தைய திருநாமத்தில், அன்னையின் தெய்வீக மகுடம் வர்ணிக்கப்பட்டது.
இத்திருநாமம், அந்த மகுடத்திற்குக் கீழே விளங்கும் திருநெற்றியின் சௌந்தரியத்தை எடுத்துரைக்கிறது.
அன்னையின் நெற்றி அஷ்டமி நிலவை ஒத்ததாகக் கூறப்படுவது வெறும் உருவகமல்ல.
சந்திரன் குளிர்ச்சியையும் அமைதியையும் தருவது போல, அன்னையின் திருநோக்கும் திருநெற்றியும் சாதகரின் மனக்குழப்பங்களைத் தணித்து அமைதியை அளிக்கின்றன.
மேலும், நெற்றி என்பது ஞானத்தின் அடையாளமாகவும் கருதப்படுகிறது.
எனவே, இங்கு வர்ணிக்கப்படும் நெற்றி, கருணையால் ஒளிரும் ஞானத்தின் முகப்பு ஆகும்.
அன்னையின் அருள் பார்வை விழும் இடத்தில் அறியாமை குறைந்து, உள்ளமைதி மலர்கிறது.
ஆகவே, "அஷ்டமீசந்திர விப்ராஜ தலிகாஸ்தல ஶோபிதா" என்பது அமைதி, மங்களம், ஞானம் ஆகியவற்றின் ஒளியால் உலகை அருள்புரியும் பராசக்தியின் திருநாமம் ஆகும்.
புராண ஆதாரம்
பிரம்மாண்ட புராணத்தின் லலிதோபாக்யானம், ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையின் நெற்றி வளர்பிறை சந்திரனைப் போன்ற ஒளிமிக்க அழகுடன் விளங்குவதாக வர்ணிக்கிறது.
சக்த மரபில், இந்த நெற்றி சாதகரின் மனதை ஈர்த்து தியானத்தில் நிலைநிறுத்தும் தெய்வீக சௌந்தரியத்தின் அடையாளமாகப் போற்றப்படுகிறது.
வேத / உபநிஷத் சாரம்
கட உபநிஷத் கூறுகிறது:
तमेव भान्तमनुभाति सर्वम्।
Tam eva bhāntam anubhāti sarvam.
இந்த உபநிஷத் வாக்கியம், அனைத்து ஒளிக்கும் ஆதாரமான பரம்பொருளின் பிரகாசத்தை உணர்த்துகிறது.
அன்னையின் நெற்றி ஒளியும் அந்தப் பரஞ்ஞானத்தின் ஒரு தெய்வீக வெளிப்பாடாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.
ஸ்ரீவித்யை தத்துவம்
ஸ்ரீவித்யையில், நெற்றி ஞானம், விழிப்புணர்வு, உள்ளமைதி ஆகியவற்றின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது.
அஷ்டமி சந்திரன் சமநிலையான ஒளியை வழங்குவது போல, அன்னையின் அருள் சாதகரின் மனத்தில் சமநிலையை உருவாக்குகிறது.
அறிவு கருணையுடன் இணையும்போது மட்டுமே அது உண்மையான ஞானமாகிறது என்பதையும் இந்தத் திருநாமம் நினைவூட்டுகிறது.
வாழ்வியல் விளக்கம்
அமைதியான முகம் பல நேரங்களில் ஆயிரம் வார்த்தைகளைவிட அதிகம் பேசுகிறது.
மன அமைதி உள்ளவரின் முகத்தில் ஒரு இயல்பான ஒளி தெரியும்.
கோபம், பொறாமை, பயம் ஆகியவை முகத்தை இருளாக்குகின்றன.
அன்பு, கருணை, மனநிறைவு ஆகியவை முகத்தை ஒளிரச் செய்கின்றன.
அன்னையின் நெற்றி நமக்கு, உள்ளம் அமைதியாக இருந்தால் வாழ்க்கையும் ஒளிரும் என்ற பாடத்தை கற்பிக்கிறது.
அமுத மலர்
அமைதியான மனம்,
ஒளிரும் நெற்றியாக மலர்கிறது.
அருள் நிரம்பிய இதயம்,
உலகிற்கே நிலவொளியாகிறது.
தியானச் சிந்தனை
- என் மனம் அமைதியை வளர்த்துக் கொள்கிறதா?
- என் முகம் பிறருக்கு நம்பிக்கையையும் மகிழ்ச்சியையும் அளிக்கிறதா?
- அறிவையும் கருணையையும் சமமாக வளர்க்க முயலுகிறேனா?
- அன்னையின் குளிர்ந்த அருளொளி என் மனத்தை நிரப்ப அனுமதிக்கிறேனா?
சுருக்கம்
"அஷ்டமீசந்திர விப்ராஜ தலிகாஸ்தல ஶோபிதா" என்ற திருநாமம், வளர்பிறை அஷ்டமி சந்திரனைப் போன்ற ஒளிமிகு நெற்றியால் விளங்கும் ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையைப் போற்றுகிறது. "அஷ்டமி" சமநிலையான சந்திர ஒளியையும், "விப்ராஜ" பிரகாசத்தையும், "தலிகா ஸ்தலம்" நெற்றிப் பகுதியையும், "ஶோபிதா" அதன் தெய்வீக அழகையும் குறிக்கின்றன.
"குருவிந்தமணி ஶ்ரேணீ கனத் கோடீர மண்டிதா" என்ற முந்தைய திருநாமத்தில் அன்னையின் தெய்வீக மகுடம் வர்ணிக்கப்பட்டது; இத்திருநாமத்தில் அந்த மகுடத்திற்குக் கீழே விளங்கும் அமைதியான நெற்றி போற்றப்படுகிறது. ஸ்ரீவித்யை மரபில், இந்த நெற்றி ஞானம், உள்ளமைதி, கருணை ஆகியவற்றின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது. வாழ்வியல் நோக்கில், உள்ளத்தின் அமைதியே முகத்தின் உண்மையான ஒளியாகும் என்பதை இந்தத் திருநாமம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. அமைதி, ஞானம், கருணை ஆகியவற்றின் நிலவொளியாக உலகை அருளால் குளிர்விக்கும் பராசக்தியே அஷ்டமீசந்திர விப்ராஜ தலிகாஸ்தல ஶோபிதா.