திருநாமம் 23
பத்மராக சிலாதர்ஷ பரிபாவி கபோலபூஃ
பத்மராக சிலாதர்ஷ பரிபாவி கபோலபூஃ·पद्मरागशिलादर्शपरिभाविकपोलभूः·Padmarāga-śilādarśa-paribhāvi-kapola-bhūḥ
ஓம் பத்மராகசிலாதர்ஷபரிபாவிகபோலபூவே நம:
பதவுரை
Padmarāga (பத்மராக) – செந்தாமரை நிறமுடைய அரிய மாணிக்கம் (Ruby).
Śilā (சிலா) – கல்; இரத்தினக் கல்.
Ādarśa (ஆதர்ஷ) – கண்ணாடி; பிரதிபலிக்கும் பளபளப்பான மேற்பரப்பு.
Paribhāvi (பரிபாவி) – மிஞ்சுகின்ற; வென்று நிற்கின்ற; ஒளியை மங்கச் செய்கின்ற.
Kapola (கபோல) – கன்னம்.
Bhūḥ (பூஃ) – உடையவள்; கொண்டவள்.
Padmarāga-śilādarśa-paribhāvi-kapola-bhūḥ – பத்மராக மாணிக்கக் கண்ணாடியின் ஒளியையும் மிஞ்சும் பிரகாசமுடைய கன்னங்களை உடையவள்.
சொற்பொருள்
பத்மராக மாணிக்கத்தின் ஒளியையும் மிஞ்சும் அழகிய கன்னங்களை உடையவள்.
அல்லது,
இயற்கை மற்றும் இரத்தினங்களின் அழகையும் மிஞ்சும் தெய்வீக சௌந்தரியமாக விளங்கும் பராசக்தி.
இலக்கண விளக்கம்
Padmarāga-śilādarśa-paribhāvi-kapola-bhūḥ என்பது சமாஸப் பதமாகும்.
- Padmarāga – பத்மராக மாணிக்கம்.
- Śilādarśa – இரத்தினக் கண்ணாடி.
- Paribhāvi – மிஞ்சுகின்ற.
- Kapola – கன்னம்.
- Bhūḥ – உடையவள்.
எனவே, "பத்மராக மாணிக்கக் கண்ணாடியின் ஒளியையும் மிஞ்சும் கன்னங்களை உடையவள்" என்பதே இத்திருநாமத்தின் இலக்கணப் பொருளாகும்.
இங்கு அன்னையின் கன்னங்கள் இரத்தினங்களின் ஒளியைவிட உயர்ந்த தெய்வீக சௌந்தரியத்தின் அடையாளமாக வர்ணிக்கப்படுகின்றன.
நிருக்த விளக்கம்
முந்தைய திருநாமத்தில், அன்னையின் தாடங்கங்கள் சூரியனும் சந்திரனுமாக வர்ணிக்கப்பட்டன.
இத்திருநாமத்தில், அவளது திருக்கன்னங்களின் ஒளி போற்றப்படுகிறது.
பத்மராகம் உலகிலேயே மிக அழகிய சிவப்புநிற மாணிக்கங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.
அதன் ஒளி மிகவும் கவர்ச்சிகரமானது.
ஆனால் கவிஞர், அந்த மாணிக்கத்தின் ஒளியைக்கூட அன்னையின் கன்னங்களின் இயற்கை அழகு மிஞ்சுகிறது என்று கூறுகிறார்.
இது உடலழகை மட்டுமே புகழ்வதற்காக அல்ல.
அன்னையின் திருமேனி முழுவதும் அருள், ஆனந்தம், கருணை ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடாக இருப்பதை உணர்த்துவதற்காகவே இவ்வர்ணனை அமைந்துள்ளது.
உள்ளம் தூய்மையாக இருந்தால் முகத்தில் ஒளி தோன்றும்.
அனைவரிடமும் அன்பு கொண்ட இதயம் முகத்தில் அமைதியை வெளிப்படுத்தும்.
அந்த நிரந்தரமான அருளொளியின் திருவுருவமே அன்னையின் திருமுகம்.
எனவே, "பத்மராக சிலாதர்ஷ பரிபாவி கபோலபூஃ" என்பது அருளாலும் ஆனந்தத்தாலும் ஒளிரும் தெய்வீக சௌந்தரியத்தின் திருநாமம் ஆகும்.
புராண ஆதாரம்
லலிதோபாக்யானம் (பிரம்மாண்ட புராணம்), ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையின் திருமுகத்தின் ஒவ்வொரு உறுப்பையும் உலகிலுள்ள உயர்ந்த இரத்தினங்களுடன் ஒப்பிட்டு வர்ணிக்கிறது.
அவற்றில், திருக்கன்னங்கள் பத்மராக மாணிக்கத்தின் ஒளியையும் மிஞ்சுவதாகப் போற்றப்படுகின்றன.
வேத / உபநிஷத் சாரம்
தைத்திரீய உபநிஷத் கூறுகிறது:
रसो वै सः।
Raso vai saḥ.
உலகில் காணப்படும் அழகு, ஒளி, இனிமை அனைத்தும் அந்தப் பரம்பொருளிடமிருந்தே தோன்றுகின்றன.
அன்னையின் திருமுகம் அந்தப் பேரின்பத்தின் ஒளிமிகு வெளிப்பாடாக விளங்குகிறது.
ஸ்ரீவித்யை தத்துவம்
ஸ்ரீவித்யையில், அன்னையின் திருமுகம் அருளின் கண்ணாடி என்று போற்றப்படுகிறது.
அவளது கன்னங்கள், பக்தனை நோக்கி எப்போதும் புன்முறுவலுடன் வெளிப்படும் கருணையின் அடையாளமாக விளக்கப்படுகின்றன.
அருளால் நிரம்பிய மனமே உண்மையான அழகை வெளிப்படுத்தும் என்பதை இந்தத் திருநாமம் உணர்த்துகிறது.
வாழ்வியல் விளக்கம்
முகத்தின் உண்மையான அழகு, ஒப்பனையில் இல்லை.
மனத்தின் அமைதியிலும், அன்பிலும், கருணையிலும் இருக்கிறது.
நல்ல எண்ணங்கள் கொண்ட மனிதனின் முகம் இயல்பாக ஒளிரும்.
பிறருக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கும் புன்னகை, விலைமதிப்பற்ற மாணிக்கத்தைவிட உயர்ந்தது.
அன்னையின் திருக்கன்னங்கள் நமக்குக் கற்பிப்பது, உள்ளத்தின் அழகே முகத்தின் உண்மையான ஒளி என்பதே.
அமுத மலர்
மாணிக்கம்
ஒளியை மட்டும் தரும்.
அன்னையின் புன்முறுவல்
அன்பையும் அமைதியையும் தருகிறது.
தியானச் சிந்தனை
- என் உள்ளத்தின் தூய்மை என் முகத்தில் பிரதிபலிக்கிறதா?
- என் புன்னகை பிறருக்கு ஆறுதலாக இருக்கிறதா?
- வெளிப்புற அழகை விட உள்ளார்ந்த நற்குணங்களை வளர்க்கிறேனா?
- அன்னையின் கருணைமிகு திருமுகத்தை தினமும் தியானிக்கிறேனா?
சுருக்கம்
"பத்மராக சிலாதர்ஷ பரிபாவி கபோலபூஃ" என்ற திருநாமம், பத்மராக மாணிக்கத்தின் ஒளியையும் மிஞ்சும் பிரகாசமுடைய திருக்கன்னங்களை உடைய ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையைப் போற்றுகிறது. இங்கு கன்னங்களின் அழகு வெறும் உடலழகாக அல்ல; கருணை, ஆனந்தம், அருள் ஆகிய தெய்வீக குணங்களின் வெளிப்பாடாக விளங்குகிறது.
முந்தைய திருநாமத்தில் சூரியனும் சந்திரனும் தாடங்கங்களாக வர்ணிக்கப்பட்டன; இத்திருநாமத்தில் அவற்றின் ஒளியோடு ஒப்பிடத்தக்க அன்னையின் திருமுகச் சௌந்தரியம் மேலும் உயர்த்திக் காட்டப்படுகிறது. உபநிஷத்துகள் அனைத்து அழகிற்கும் ஆதாரமானது பரம்பொருளே என்று போதிக்கின்றன. ஸ்ரீவித்யை மரபில், அன்னையின் திருமுகம் கருணையின் கண்ணாடியாகப் போற்றப்படுகிறது. வாழ்வியல் நோக்கில், உள்ளத்தின் தூய்மை, அன்பு, நல்லொழுக்கம் ஆகியவையே மனிதனின் உண்மையான அழகை வெளிப்படுத்துகின்றன என்பதை இந்தத் திருநாமம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. அருளாலும் ஆனந்தத்தாலும் ஒளிரும் நித்திய தெய்வீக சௌந்தரியமே பத்மராக சிலாதர்ஷ பரிபாவி கபோலபூஃ.