சுத்தவித்யாங்குராகார த்விஜபங்க்தி த்வயோஜ்ஜ்வலா

பதவுரை

Śuddha (சுத்த) – தூய்மையான.

Vidyā (வித்யா) – ஞானம்; தெய்வீக அறிவு.

Aṅkura (அங்குர) – முளை; புதிதாகத் தோன்றும் தளிர்.

Ākāra (ஆகார) – வடிவம்.

Dvija (த்விஜ) – இருமுறை பிறந்தவர்; இங்கு பற்கள் (முதலில் பால்பற்களாகவும், பின்னர் நிரந்தரப் பற்களாகவும் தோன்றுவதால்).

Paṅkti (பங்க்தி) – வரிசை.

Dvaya (த்வய) – இரண்டு.

Ujjvalā (உஜ்ஜ்வலா) – ஒளிமிகு; பிரகாசமாக விளங்குபவள்.

Śuddha-vidyāṅkurākāra-dvija-paṅkti-dvayojjvalā – தூய ஞானத்தின் முளைகளைப் போன்ற இரு வரிசை வெண்மையான பற்களால் ஒளிர்பவள்.

சொற்பொருள்

தூய ஞானத்தின் தளிர்களைப் போன்ற இரு வரிசை வெண்மையான பற்களால் ஒளிர்பவள்.

அல்லது,

தூய ஞானம், உண்மை, அருள் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தும் திருவாயை உடைய பராசக்தி.

இலக்கண விளக்கம்

Śuddha-vidyāṅkurākāra-dvija-paṅkti-dvayojjvalā என்பது சமாஸப் பதமாகும்.

• Śuddha-vidyā – தூய ஞானம்.
• Aṅkurākāra – முளையை ஒத்த வடிவம்.
• Dvija-paṅkti-dvaya – இரண்டு வரிசை பற்கள்.
• Ujjvalā – ஒளிர்பவள்.

எனவே, "தூய ஞானத்தின் முளைகளை ஒத்த இரு வரிசைப் பற்களால் ஒளிர்பவள்" என்பதே இத்திருநாமத்தின் இலக்கணப் பொருளாகும்.

இங்கு பற்களின் வெண்மை வெறும் உடலழகைக் குறிக்கவில்லை; தூய ஞானத்தின் பிரகாசத்தையும் குறிக்கிறது.

நிருக்த விளக்கம்

முந்தைய திருநாமத்தில், அன்னையின் சிவந்த திருவுதடுகள் போற்றப்பட்டன.

இத்திருநாமத்தில், அந்த உதடுகளுக்குள் ஒளிரும் இரு வரிசை வெண்மையான பற்கள் வர்ணிக்கப்படுகின்றன.

கவிஞர் அவற்றை சாதாரண முத்துக்களுடன் ஒப்பிடவில்லை.

அவற்றை தூய ஞானத்தின் புதிதாய் முளைக்கும் தளிர்களுடன் ஒப்பிடுகிறார்.

முளை என்பது வளர்ச்சியின் தொடக்கம்.

அதுபோல, அன்னையின் அருளால் சாதகரின் உள்ளத்தில் ஞானம் முளைக்கத் தொடங்குகிறது.

அந்த ஞானம் வளர்ந்து, அறியாமையை அகற்றி, இறையுண்மையை உணரச் செய்கிறது.

எனவே, அன்னையின் பற்கள் வெறும் அழகின் அடையாளமாக அல்ல; உள்ளத்தில் உதிக்கும் தூய ஞானத்தின் அடையாளமாக இந்தத் திருநாமம் எடுத்துரைக்கிறது.

புராண ஆதாரம்

லலிதோபாக்யானம் (பிரம்மாண்ட புராணம்), ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையின் பற்களை தூய ஞானத்தின் தளிர்களுடன் ஒப்பிட்டு வர்ணிக்கிறது.

இது தேவியின் திருமுக வர்ணனையில் மிகவும் ஆழமான தத்துவ உவமைகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

வேத / உபநிஷத் சாரம்

முண்டக உபநிஷத் கூறுகிறது:

தூய மனமும், உண்மையான ஞானமும் ஒன்றிணையும் இடத்தில்தான் இறையுண்மை மலர்கிறது என்பதை இந்த உபநிஷத் உணர்த்துகிறது.

ஸ்ரீவித்யை தத்துவம்

ஸ்ரீவித்யையில், சுத்தவித்யா என்பது அறியாமையை அகற்றி பரம்பொருளை உணர்த்தும் தெய்வீக ஞானமாகக் கருதப்படுகிறது.

அன்னையின் பற்கள் அந்த ஞானத்தின் தளிர்களைப் போல வர்ணிக்கப்படுவது, அவளது திருவாக்கு சாதகரின் உள்ளத்தில் ஞானத்தை முளைக்கச் செய்கிறது என்பதைக் குறிக்கிறது.

வாழ்வியல் விளக்கம்

ஒவ்வொரு நல்ல எண்ணமும் ஒரு விதை.

ஒவ்வொரு நல்ல சொல்லும் ஒரு முளை.

அவை வளர்ந்து நற்குணங்களாக மலர்கின்றன.

அறிவைப் பெறுவது மட்டும் போதாது.

அதைத் தூய மனதுடன் வாழ்வில் நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.

அன்னையின் திருப்பற்கள் நமக்குக் கற்பிப்பது, தூய எண்ணங்களே உயர்ந்த ஞானத்தின் முதல் தளிர்கள் என்பதே.

அமுத மலர்

ஞானம்

ஒரே நாளில் மரமாக வளராது.

அது

தூய மனத்தில் முளைக்கும் தளிராகத் தொடங்குகிறது.

தியானச் சிந்தனை

• என் உள்ளத்தில் தூய ஞானம் முளைக்க நான் முயற்சி செய்கிறேனா?
• என் சொற்கள் உண்மையையும் நன்மையையும் வெளிப்படுத்துகிறதா?
• அறிந்ததை வாழ்வில் நடைமுறைப்படுத்துகிறேனா?
• அன்னையின் அருளால் என் மனம் தினமும் புதிதாய் மலருகிறதா?

சுருக்கம்

"சுத்தவித்யாங்குராகார த்விஜபங்க்தி த்வயோஜ்ஜ்வலா" என்ற திருநாமம், தூய ஞானத்தின் முளைகளைப் போன்ற இரு வரிசை வெண்மையான பற்களால் ஒளிரும் ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையைப் போற்றுகிறது. இங்கு பற்கள் வெறும் உடலழகின் அடையாளமாக அல்ல; சாதகரின் உள்ளத்தில் உதிக்கும் சுத்தவித்யை எனும் தெய்வீக ஞானத்தின் சின்னமாக விளங்குகின்றன.

முந்தைய திருநாமத்தில் அன்னையின் சிவந்த திருவுதடுகள் போற்றப்பட்டன; இத்திருநாமத்தில் அவற்றுக்குள் ஒளிரும் ஞானத்தின் வெண்மையை ஒத்த திருப்பற்கள் வர்ணிக்கப்படுகின்றன. உபநிஷத்துகள் உண்மை மற்றும் தூய்மையின் வழியே ஆத்மஞானம் மலர்கிறது என்று போதிக்கின்றன. ஸ்ரீவித்யை மரபில், சுத்தவித்யை என்பது அறியாமையை அகற்றி இறையுண்மையை உணர்த்தும் அருட்ஞானமாகும். வாழ்வியல் நோக்கில், தூய எண்ணங்கள், உண்மையான சொற்கள், நல்ல செயல்கள் ஆகியவையே ஞானத்தின் முதல் தளிர்கள் என்பதை இந்தத் திருநாமம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. சாதகரின் உள்ளத்தில் சுத்தவித்யை என்னும் ஞானத் தளிரை மலரச் செய்யும் நித்திய பராசக்தியே சுத்தவித்யாங்குராகார த்விஜபங்க்தி த்வயோஜ்ஜ்வலா.