திருநாமம் 41
இந்த்ரகோப பரிக்ஷிப்த ஸ்மரதூணாப ஜங்கிகா
இந்த்ரகோப பரிக்ஷிப்த ஸ்மரதூணாப ஜங்கிகா·इन्द्रगोपपरिक्षिप्तस्मरतूणाभजङ्घिका·Indragopa-parikṣipta-smara-tūṇābha-jaṅghikā
ஓம் இந்த்ரகோபபரிக்ஷிப்தஸ்மரதூணாபஜங்கிகாயை நம:
பதவுரை
Indragopa (இந்த்ரகோப) – சிவப்பு நிறமுடைய ஒரு சிறிய பூச்சி; செம்மணிப் பூச்சி.
Parikṣipta (பரிக்ஷிப்த) – சூழப்பட்ட; அலங்கரிக்கப்பட்ட.
Smara (ஸ்மர) – மன்மதன்.
Tūṇa (தூண) – அம்பறாத்தூணி; அம்புகளை வைத்திருக்கும் தூணி.
Ābha (ஆப) – போன்ற; ஒத்த.
Jaṅghikā (ஜங்கிகா) – கணைக்கால்கள்; காலின் கீழ்ப்பகுதி.
Indragopa-parikṣipta-smara-tūṇābha-jaṅghikā – செந்நிற இந்த்ரகோபப் பூச்சிகளால் சூழப்பட்ட மன்மதனின் அம்பறாத்தூணியைப் போன்ற கணைக்கால்களை உடையவள்.
சொற்பொருள்
இந்த்ரகோபப் பூச்சிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மன்மதனின் அம்பறாத்தூணியைப் போன்ற அழகிய கணைக்கால்களை உடையவள்.
அல்லது,
உலக உயிர்களின் உள்ளங்களில் அன்பையும் அருளையும் எழுப்பும் தெய்வீக சக்தியின் உருவமாக விளங்குபவள்.
இலக்கண விளக்கம்
Indragopa-parikṣipta-smara-tūṇābha-jaṅghikā என்பது சமாஸப் பதமாகும்.
- Indragopa – இந்த்ரகோபப் பூச்சி.
- Parikṣipta – சூழப்பட்ட.
- Smara-tūṇa – மன்மதனின் அம்பறாத்தூணி.
- Ābha – போன்ற.
- Jaṅghikā – கணைக்கால்கள்.
எனவே, "இந்த்ரகோபப் பூச்சிகளால் சூழப்பட்ட மன்மதனின் அம்பறாத்தூணியைப் போன்ற கணைக்கால்களை உடையவள்" என்பதே இத்திருநாமத்தின் இலக்கணப் பொருளாகும்.
இங்கு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள உவமை, இலக்கிய அழகியலின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும்.
நிருக்த விளக்கம்
முந்தைய திருநாமத்தில், அன்னையின் திருமுழங்கால்கள் மாணிக்க மகுடங்களோடு ஒப்பிடப்பட்டன.
இத்திருநாமத்தில், அவளது கணைக்கால்கள் மன்மதனின் அம்பறாத்தூணியோடு உவமிக்கப்படுகின்றன.
அம்பறாத்தூணி என்பது அன்பின் அம்புகளைத் தாங்கும் இடம்.
ஆனால் இங்கு குறிப்பிடப்படும் அன்பு உலகியல் ஈர்ப்பை மட்டும் குறிக்கவில்லை.
உயிர்களை இறைவன் பால் ஈர்க்கும் அருளின் சக்தியையும் உணர்த்துகிறது.
இந்த்ரகோபப் பூச்சிகளின் செந்நிறம், அருண ஒளியை நினைவூட்டுகிறது.
அது உயிர்ப்பையும் மங்களத்தையும் குறிக்கிறது.
எனவே, இத்திருநாமம் அன்னையின் அருள் உயிர்களை இறையன்பின் பாதைக்கு ஈர்க்கும் சக்தியாக விளங்குகிறது என்பதை உணர்த்துகிறது.
புராண ஆதாரம்
லலிதோபாக்யானம் (பிரம்மாண்ட புராணம்), ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையின் திருமேனியின் ஒவ்வொரு உறுப்பையும் இயற்கை உவமைகளால் அலங்கரித்து வர்ணிக்கிறது.
இங்கு மன்மதனின் அம்பறாத்தூணி உவமை, அன்னையின் பேரழகையும், உயிர்களை ஈர்க்கும் அருள்சக்தியையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
வேத / உபநிஷத் சாரம்
பிருஹதாரண்யக உபநிஷத் கூறுகிறது:
आत्मनस्तु कामाय सर्वं प्रियं भवति।
Ātmanas tu kāmāya sarvaṁ priyaṁ bhavati.
இந்த உபநிஷத் போதனை, உண்மையான அன்பின் ஆதாரம் பரம்பொருளே என்பதை உணர்த்துகிறது.
ஸ்ரீவித்யை தத்துவம்
ஸ்ரீவித்யையில், மன்மதன் கூட அன்னையின் திருவுளத்திற்குக் கீழ்ப்பட்ட சக்தியாகவே கருதப்படுகிறார்.
உயிர்களை இறையன்பின் வழியில் நடத்தும் ஈர்ப்பு சக்தி, உண்மையில் பராசக்தியின் அருளே.
இத்திருநாமம் அந்த அருளின் இனிமையையும், உயிர்களை உயர்ந்த இலக்கை நோக்கி ஈர்க்கும் தெய்வீக காந்த சக்தியையும் உணர்த்துகிறது.
வாழ்வியல் விளக்கம்
உலகில் பல ஈர்ப்புகள் உள்ளன.
சில நம்மை உயர்த்துகின்றன.
சில நம்மைத் தாழ்த்துகின்றன.
உண்மையான ஞானம், எதை நோக்கி செல்ல வேண்டும் என்பதை அறியும் திறனில் இருக்கிறது.
அன்னையின் அருள், நம்மை நன்மை, தர்மம், பக்தி ஆகியவற்றை நோக்கி ஈர்க்கும் உள்ளார்ந்த வழிகாட்டியாக விளங்குகிறது.
அமுத மலர்
உலகின் ஈர்ப்புகள்
மனதை அலைக்கழிக்கலாம்.
அன்னையின் அருள்
மனதை இறைவனிடம் நிலைநிறுத்துகிறது.
தியானச் சிந்தனை
- என் வாழ்க்கையில் என்னை வழிநடத்தும் ஈர்ப்பு எது?
- நன்மையை நோக்கி என் மனதை திருப்புகிறேனா?
- அன்னையின் அருளை என் வாழ்க்கையின் வழிகாட்டியாக ஏற்றுள்ளேனா?
- இறையன்பை வளர்க்க தினமும் முயலுகிறேனா?
சுருக்கம்
"இந்த்ரகோப பரிக்ஷிப்த ஸ்மரதூணாப ஜங்கிகா" என்ற திருநாமம், இந்த்ரகோபப் பூச்சிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மன்மதனின் அம்பறாத்தூணியைப் போன்ற கணைக்கால்களை உடைய ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையைப் போற்றுகிறது. இங்கு கூறப்படும் உவமை, உடலழகை மட்டும் அல்ல; உயிர்களை இறையன்பின் பாதைக்கு ஈர்க்கும் பராசக்தியின் அருட்காந்த சக்தியையும் உணர்த்துகிறது.
முந்தைய திருநாமத்தில் அன்னையின் திருமுழங்கால்கள் மாணிக்க மகுடங்களோடு ஒப்பிடப்பட்டன; இத்திருநாமத்தில் அவளது கணைக்கால்கள் மன்மதனின் அம்பறாத்தூணியோடு உவமிக்கப்படுகின்றன. உபநிஷத்துகள் உண்மையான அன்பின் ஆதாரம் ஆத்மாவே என்று போதிக்கின்றன. ஸ்ரீவித்யை மரபில், உயிர்களை இறையன்பின் வழியில் நடத்தும் சக்தி அன்னையின் அருளாகவே புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. வாழ்வியல் நோக்கில், நம்மை உயர்த்தும் ஈர்ப்புகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, தர்மமும் பக்தியும் நிறைந்த வாழ்வை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும் என்பதை இந்தத் திருநாமம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. உலக உயிர்களை இறையன்பின் பாதைக்கு இனிமையுடன் ஈர்க்கும் நித்திய அருட்சக்தியே இந்த்ரகோப பரிக்ஷிப்த ஸ்மரதூணாப ஜங்கிகா.
(இந்தத் திருநாமத்தில் "ஸ்மர" (மன்மதன்) என்ற சொல்லை உலகியல் காதலாக எடுத்துக்கொள்ளாமல், "இறையன்பை நோக்கி உயிர்களை ஈர்க்கும் அருள்சக்தி" என்ற ஸ்ரீவித்யை நோக்கில் விளக்கியுள்ளேன். மேலும் இந்த்ரகோபப் பூச்சி பற்றிய பதவுரையையும் சேர்த்துள்ளேன்; இது பெரும்பாலான தமிழ் வாசகர்களுக்கு புதிய தகவலாக இருக்கும்.)