உத்யத்பாநு ஸஹஸ்ராபா

பதவுரை

Udyad (உத்யத்) – உதித்த; எழுந்து ஒளிரும்.

Bhānu (பாநு) – சூரியன்; ஒளியை வழங்குபவன்.

Sahasra (ஸஹஸ்ர) – ஆயிரம்.

Ābhā (ஆபா) – ஒளி; பிரகாசம்; தேஜஸ்.

Udyad-bhānu-sahasrābhā (உத்யத்பாநு ஸஹஸ்ராபா) – உதிக்கும் ஆயிரம் சூரியர்களின் ஒளியை ஒத்த பேரொளி உடையவள்.

சொற்பொருள்

உதிக்கும் ஆயிரம் சூரியர்களின் ஒளியைப் போன்ற பேரொளி உடையவள்.

அல்லது,

அறியாமை என்ற இருளை நீக்கும் எல்லையற்ற ஞானஒளியாக விளங்குபவள்.

இலக்கண விளக்கம்

Udyad-bhānu-sahasrābhā என்பது சமாஸப் பதமாகும்.

• Udyad – உதித்த.
• Bhānu – சூரியன்.
• Sahasra – ஆயிரம்.
• Ābhā – ஒளி, பிரகாசம்.

இவை இணைந்து, "உதிக்கும் ஆயிரம் சூரியர்களின் ஒளியை ஒத்த பிரகாசம் உடையவள்" என்ற பொருளை அளிக்கின்றன.

இங்கு "ஆயிரம்" என்பது எண்ணிக்கையைக் குறிப்பதற்காக மட்டுமல்ல; அளவற்ற, ஒப்பற்ற, எல்லையற்ற பிரகாசத்தை உணர்த்தும் உவமையாகும்.

நிருக்த விளக்கம்

முந்தைய திருநாமத்தில், அன்னை "தேவகார்ய சமுத்யதா" என உலக நலனுக்காக எழுந்தருளியவளாகப் போற்றப்பட்டாள்.

இத்திருநாமம், அவள் வெளிப்படும் தெய்வீக மகிமையை விவரிக்கிறது.

அன்னை தோன்றியவுடன், இருளை அகற்றும் சூரிய உதயம் போல, அறியாமை, அச்சம், துன்பம் ஆகியவை விலகத் தொடங்குகின்றன.

ஆனால், இங்கு கூறப்படும் ஒளி உடலால் காணப்படும் ஒளியல்ல. அது ஞானத்தின் ஒளி; கருணையின் ஒளி; ஆனந்தத்தின் ஒளி.

ஒரு சூரியன் உலகிற்கு வெளிச்சம் தருகிறான். ஆனால் பராசக்தியின் அருள், எண்ணற்ற சூரியர்களின் ஒளியையும் கடந்த தெய்வீக பிரகாசமாக உயிர்களின் உள்ளத்தை விழிப்புணர்விற்கு அழைத்துச் செல்கிறது.

எனவே, "உத்யத்பாநு ஸஹஸ்ராபா" என்பது அறியாமையை அகற்றி, பேரறிவை வெளிப்படுத்தும் நித்திய ஞானஒளியின் திருநாமம் ஆகும்.

புராண ஆதாரம்

பிரம்மாண்ட புராணத்தின் லலிதோபாக்யானத்தில், சிதக்னி குண்டத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையின் தெய்வீக தேஜஸ், தேவர்கள் இதற்கு முன் கண்டிராத பேரொளியாக வர்ணிக்கப்படுகிறது.

அவளது ஒளி, சூரியன், சந்திரன், அக்னி ஆகிய அனைத்தையும் மீறிய தெய்வீக மகிமையாகப் போற்றப்படுகிறது.

வேத / உபநிஷத் சாரம்

பகவத் கீதை (11.12) கூறுகிறது:

மேலும், முண்டக உபநிஷத் கூறுகிறது:

இந்த மந்திரங்கள், அன்னையின் ஒளி இயற்கை ஒளியல்ல; அனைத்து ஒளிகளுக்கும் ஆதாரமான பரம்பொருளின் பேரொளி என்பதை உணர்த்துகின்றன.

ஸ்ரீவித்யை தத்துவம்

ஸ்ரீவித்யையில், இந்தப் பேரொளி சித்-பிரகாசம் என்று புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.

அன்னையின் அருள் சாதகரின் உள்ளத்தில் உதிக்கும்போது, மன இருள் நீங்கி, விவேகம், பக்தி, அமைதி, ஆனந்தம் ஆகியவை மலரத் தொடங்குகின்றன.

இந்த ஒளி வெளியில் இருந்து வருவதல்ல; நம் உள்ளத்தில் என்றும் இருந்த தெய்வீக சைதன்யம் வெளிப்படுவதே ஆகும்.

வாழ்வியல் விளக்கம்

சூரியன் உதித்தவுடன் இருள் தானாக விலகுகிறது.

அதுபோல, உண்மையான அறிவு வந்தவுடன் குழப்பம் குறைகிறது; கருணை வந்தவுடன் வெறுப்பு கரைகிறது; இறைநம்பிக்கை வந்தவுடன் பயம் விலகுகிறது.

நம் வாழ்க்கையில் ஒளியை அதிகரிக்க விரும்பினால், இருளோடு போராட வேண்டியதில்லை; அறிவையும் நற்குணங்களையும் வளர்த்தாலே போதும்.

அந்த உள்ளொளியே அன்னையின் அருளாக நம் வாழ்க்கையை மாற்றுகிறது.

அமுத மலர்

ஆயிரம் சூரியன் ஒளி தருவது உலகிற்கு.

அன்னையின் அருள் ஒளி தருவது உள்ளத்திற்கு.

தியானச் சிந்தனை

• என் உள்ளத்தில் ஞான ஒளி வளர நான் முயற்சிக்கிறேனா?
• அறியாமையை விட உண்மையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறேனா?
• பிறர் வாழ்க்கையிலும் ஒளி சேர்க்கும் மனிதராக வாழ்கிறேனா?
• அன்னையின் அருளை என் வாழ்வின் வழிகாட்டும் ஒளியாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ளேனா?

சுருக்கம்

"உத்யத்பாநு ஸஹஸ்ராபா" என்ற திருநாமம், உதிக்கும் ஆயிரம் சூரியர்களின் ஒளியை ஒத்த பேரொளியுடன் விளங்கும் ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையைப் போற்றுகிறது. "உத்யத்" உதித்ததையும், "பாநு" சூரியனையும், "ஸஹஸ்ர" எல்லையற்ற பெருமையையும், "ஆபா" தெய்வீக பிரகாசத்தையும் குறிக்கின்றன.

"தேவகார்ய சமுத்யதா" என்ற முந்தைய திருநாமத்தில் உலக நலனுக்காக எழுந்தருளிய அன்னை, இத்திருநாமத்தில் ஞானம், கருணை, ஆனந்தம் ஆகியவற்றின் பேரொளியாக வெளிப்படுகிறாள். வேதங்களும் உபநிஷத்துகளும் அனைத்து ஒளிகளுக்கும் ஆதாரமான பரம்பொருளின் பிரகாசத்தைப் போதிக்கின்றன. ஸ்ரீவித்யை மரபில், அந்த ஒளி சாதகரின் உள்ளத்தில் விழித்தெழும் சித்-பிரகாசமாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. வாழ்வியல் நோக்கில், அறியாமையை அகற்றி அறிவையும் நற்குணங்களையும் வளர்ப்பதே அன்னையின் அருளொளியை அனுபவிக்கும் வழியாகும். எல்லையற்ற ஞானஒளியாக நித்தியமாக ஒளிரும் பராசக்தியே உத்யத்பாநு ஸஹஸ்ராபா.