பஞ்சதன்மாத்ர சாயகா

பதவுரை

Pañca (பஞ்ச) – ஐந்து.

Tanmātra (தன்மாத்ர) – நுண்ணிய உணர்வுக் கூறுகள்; ஒலி (śabda), தொடுதல் (sparśa), உருவம் (rūpa), சுவை (rasa), மணம் (gandha) ஆகிய ஐந்து புலனுணர்வுகளின் நுட்ப காரணங்கள்.

Sāyaka (சாயக) – அம்பு; செலுத்தப்படும் ஆயுதம்.

Pañca-tanmātra-sāyakā (பஞ்சதன்மாத்ர சாயகா) – ஐந்து தன்மாத்ரைகளின் வடிவமான ஐந்து அம்புகளை உடையவள்; புலன்களின் மூலம் உயிர்களை ஆன்மிக விழிப்புணர்விற்கு வழிநடத்துபவள்.

சொற்பொருள்

ஐந்து தன்மாத்ரைகளாகிய அம்புகளை உடையவள்.

அல்லது,

ஐம்புலன்களையும் அருளின் கருவிகளாக மாற்றும் பராசக்தி.

இலக்கண விளக்கம்

Pañca-tanmātra-sāyakā என்பது சமாஸப் பதமாகும்.

• Pañca – ஐந்து.
• Tanmātra – நுண்ணிய புலனுணர்வுக் கூறுகள்.
• Sāyaka – அம்பு.

இவை இணைந்து, "ஐந்து தன்மாத்ரைகளின் வடிவமான அம்புகளை உடையவள்" என்ற பொருளை அளிக்கின்றன.

இங்கு "அம்புகள்" என்பது அழிப்பதற்கான ஆயுதங்கள் அல்ல; மனிதனின் ஐம்புலன்களை நல்வழிப்படுத்தும் தெய்வீக சக்தியின் அடையாளங்களாகும்.

நிருக்த விளக்கம்

முந்தைய திருநாமத்தில், அன்னை "மனோரூபேக்ஷு கோதண்டா" என மனத்தின் வடிவமான கரும்பு வில்லைத் தாங்கியவளாகப் போற்றப்பட்டாள்.

வில் இருந்தால் அதற்கு அம்புகளும் இருக்க வேண்டும்.

அந்த அம்புகளே இத்திருநாமத்தில் கூறப்படும் ஐந்து தன்மாத்ரைகள்.

ஒலி, தொடுதல், உருவம், சுவை, மணம் ஆகிய நுண்ணிய உணர்வுகளின் வழியாகவே மனிதன் உலகை அனுபவிக்கிறான்.

இந்தப் புலன்கள் கட்டுப்பாடின்றி செயல்பட்டால் பந்தத்திற்குக் காரணமாகின்றன.

ஆனால் அன்னையின் அருளால் அவை தூய்மையடைந்தால், அதே புலன்கள் இறையுண்மையை உணரும் வாயில்களாக மாறுகின்றன.

எனவே, "பஞ்சதன்மாத்ர சாயகா" என்பது புலன்களை அடிமைகளாக அல்ல, ஆன்மிக முன்னேற்றத்தின் கருவிகளாக மாற்றும் பராசக்தியின் திருநாமம் ஆகும்.

புராண ஆதாரம்

பிரம்மாண்ட புராணத்தின் லலிதோபாக்யானம், ஸ்ரீ லலிதாம்பிகை தனது கரும்பு வில்லுடன் ஐந்து மலரம்புகளை ஏந்தியிருப்பதாக வர்ணிக்கிறது.

அந்த மலரம்புகள் பொதுவாக அரவிந்தம், அசோகம், மாம்பூ, மல்லிகை, நீலோற்பலம் ஆகிய மலர்களால் ஆனவையாகக் கூறப்படுகின்றன.

ஸ்ரீவித்யை மரபில், அவை ஐந்து தன்மாத்ரைகளையும், அவற்றின் மூலம் செயல்படும் ஐம்புலன்களையும் குறிக்கும் தத்துவச் சின்னங்களாக விளக்கப்படுகின்றன.

வேத / உபநிஷத் சாரம்

கட உபநிஷத் கூறுகிறது:

இந்த உபநிஷத் போதனை, புலன்களும் மனமும் ஒழுங்குபடுத்தப்படும்போது ஆன்மிக முன்னேற்றம் சாத்தியமாகிறது என்பதை உணர்த்துகிறது.

ஸ்ரீவித்யை தத்துவம்

ஸ்ரீவித்யையில், ஐந்து மலரம்புகள் சாதகரின் ஐம்புலன்களின் தூய்மையைக் குறிக்கின்றன.

புலன்களை ஒடுக்க வேண்டும் என்பதல்ல ஸ்ரீவித்யையின் போதனை.

அவற்றைச் சுத்தப்படுத்தி, இறையுண்மையை உணரும் கருவிகளாக மாற்ற வேண்டும் என்பதே அதன் நோக்கம்.

அன்னையின் அருளால், கேட்பது பக்தியாகவும், பார்ப்பது தியானமாகவும், பேசுவது நன்மையாகவும், வாழ்வது வழிபாடாகவும் மாறுகிறது.

வாழ்வியல் விளக்கம்

நமது வாழ்க்கையில் நல்லதையும் கெட்டதையும் அனுபவிப்பது பெரும்பாலும் புலன்களின் வழியாகவே.

எதைப் பார்க்கிறோம், எதைக் கேட்கிறோம், எதைப் பேசுகிறோம், எதை விரும்புகிறோம் என்பவை நம் மனத்தையும் வாழ்க்கையையும் உருவாக்குகின்றன.

ஆகவே, புலன்களை வெறுப்பதல்ல அறிவு; அவற்றை நன்மையின் பாதையில் பயன்படுத்துவதே அறிவு.

அதுவே அன்னையின் மலரம்புகளின் வாழ்வியல் போதனையாகும்.

அமுத மலர்

புலன்கள் பகைவர்கள் அல்ல.

அருளால் வழிநடத்தப்பட்டால்,

அவையே இறைவழி செல்லும் இறக்கைகள்.

தியானச் சிந்தனை

• என் புலன்கள் என்னை எதை நோக்கி அழைத்துச் செல்கின்றன?
• நான் பார்க்கும், கேட்கும், பேசும் செயல்களில் தூய்மை உள்ளதா?
• என் மனமும் புலன்களும் ஒன்றிணைந்து இறையுண்மையை நோக்கிச் செல்கிறதா?
• அன்னையின் அருளால் என் வாழ்வு மேலும் தூய்மையடைய முயற்சிக்கிறேனா?

சுருக்கம்

"பஞ்சதன்மாத்ர சாயகா" என்ற திருநாமம், ஐந்து தன்மாத்ரைகளின் வடிவமான மலரம்புகளை ஏந்திய ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையைப் போற்றுகிறது. "பஞ்ச" என்பது ஐந்தையும், "தன்மாத்ர" புலன்களின் நுண்ணிய காரணங்களையும், "சாயகா" அம்புகளையும் குறிக்கிறது. இவை உயிர்களை அழிப்பதற்கான ஆயுதங்கள் அல்ல; புலன்களைத் தூய்மைப்படுத்தி ஆன்மிக முன்னேற்றத்திற்கு வழிநடத்தும் தெய்வீக அருள் சக்தியின் அடையாளங்களாகும்.

"மனோரூபேக்ஷு கோதண்டா" என்ற முந்தைய திருநாமத்தில் மனம் கரும்பு வில்லாக விளக்கப்பட்டது; இத்திருநாமத்தில் அந்த மனம் செலுத்தும் ஐந்து மலரம்புகள் ஐம்புலன்களின் தத்துவத்தை எடுத்துரைக்கின்றன. ஸ்ரீவித்யை மரபில், புலன்களை ஒடுக்குவதல்ல, அவற்றை இறையுண்மையை உணரும் கருவிகளாக மாற்றுவதே ஆன்மிக வளர்ச்சியின் அடிப்படையாகக் கருதப்படுகிறது. வாழ்வியல் நோக்கில், நமது புலன்களை நல்லவற்றை நோக்கித் திருப்பி, தூய்மையான வாழ்க்கையை வாழ்வதே இந்தத் திருநாமம் அளிக்கும் உயர்ந்த போதனையாகும். ஐம்புலன்களையும் அருளின் மலரம்புகளாக மாற்றும் பராசக்தியே பஞ்சதன்மாத்ர சாயகா.

7–11 திருநாமங்கள் ஒரு முழுமையான தத்துவ அத்தியாயமாக அமைந்துவிட்டன:

• 7. சதுர்பாஹு சமன்விதா – அன்னையின் நான்கு திருக்கரங்கள்.
• 8. ராகஸ்வரூப பாஶாட்யா – பாசம் (அன்பால் ஈர்த்தல்).
• 9. க்ரோதாகாராங்குஷோஜ்வலா – அங்குசம் (நெறிப்படுத்துதல்).
• 10. மனோரூபேக்ஷு கோதண்டா – கரும்பு வில் (மனம்).
• 11. பஞ்சதன்மாத்ர சாயகா – ஐந்து மலரம்புகள் (ஐம்புலன்கள்).

இந்த ஐந்து திருநாமங்கள் ஒன்றுக்கொன்று இயல்பாகத் தொடரும் வகையில் அமைந்துள்ளன. வாசகர் தனித்தனி திருநாமங்களை மட்டும் படிப்பதில்லை; அன்னையின் திருக்கோலத்தையும், அதன் தத்துவத்தையும் படிப்படியாக அனுபவிக்கிறார்.